donderdag 4 juli 2013

Het zusje van Marilyn Monroe

Een van de mooiste vrouwen van de twintigste eeuw: Marilyn Monroe

Kritiek op je uiterlijk, terecht of onterecht, maakt je onzeker. Maar moeten we dan altijd maar onze mond houden of is het zo nu en dan toch goed om -oprecht en goedbedoeld - kritiek te geven.


De vriendin van een van mijn volwassen kinderen had stage gelopen als maatschappelijk werkster. Op latere leeftijd, ze is nu 29 jaar, heeft ze voor deze studie gekozen en nu is ze een hoog gekwalificeerd en gewaardeerd maatschappelijk werkster. Cum laude geslaagd met een stage-rapport dat klinkt als een klok. Op een punt van kritiek na: ze moest zich wat netter (lees bedekte) kleden.

Ronde vormen


Even voor de beeldvorming: ze is een uitgesproken knappe vrouw, een prachtige verschijning waar iedere man, nee ieder mens, graag naar kijkt. Ze is ook een vrouw met ronde vormen en een boven gemiddelde cupmaat. Tijdens warme dagen droeg ze een hemdje of beter gezegd, twee hemdjes zodat alles goed op z’n plaats bleef zitten. Maar iedereen die ogen in z’n hoofd heeft, kon zien - en tijdens die warme dagen -  dat moeder natuur haar goed bedeeld had. “Ze stond vooraan in de rij toen de boezems uitgedeeld werden”, zou mijn moeder zeggen.
Ze heeft geen gebrek aan zelfvertrouwen maar toch maakte deze opmerking, over haar manier van kleden, haar onzeker en ze vroeg haar vrienden of ze het hier mee eens waren.
Al haar vrienden en vriendinnen riepen in koor:

“Trek het je niet aan!”

“Je ziet er fantastisch uit.”

“Ze moeten toch iets van kritiek hebben want niemand mag perfect zijn.”

En ik kon niet anders dan dit beamen, want er is geen woord aan gelogen. Ze is een mooie vrouw, zou het zusje van Marilyn Monroe kunnen zijn, en om met Vanessa (Connie Breukhoven) te spreken - die zelf ook ‘vooraan in de rij’ had gestaan:”Ik kan ze niet om m’n rug binden.”
Nee, inderdaad, dat kon deze vriendin ook niet.

Twijfel


Maar later begon ik te twijfelen.
Was het werkelijk kinnesinne van degene die haar beoordeelden?
Was het enkel een kwestie van iets bedenken omdat de rest van haar stage perfect was verlopen en ze in de wieg is gelegd voor dit vak?
De twijfel sloeg steeds meer toe. Ook ik had weleens naar haar gekeken en gedacht: jeetje, zo’n boezem leidt wel heel erg af!!! En ik ben een vrouw, wiens voorkeur niet bij vrouwen ligt. Wat moeten mannen dan wel niet!

En inderdaad gebeurde het regelmatig dat er tijdens het werk of de lunchbreak dubbelzinnige opmerkingen gemaakt werden. Of dat mannen even iets af moesten geven, enkel en alleen om haar (lees haar boezem) even te zien. Begrijp me goed….. ze is en was prima in staat om hiermee te dealen en zo nodig deze mannen op een afstandje te houden, maar betekent deze aandacht voor haar uiterlijke kenmerken dat ze zich in haar werk inderdaad beter wat bedekte kan kleden?
Ik denk inmiddels van wel! Niet voor anderen maar voor zichzelf!
Wil ze serieus genomen worden, en dat wil ze, kan ze tijdens het werk beter geen strak zittende hemdjes dragen die haar contouren nog beter uit laten komen, maar ruim vallende kleding. ’s Avonds en in het weekend, is het vanzelfsprekend helemaal aan haar! Maar tijdens het werk, zou ik dus luisteren naar de opmerkingen van de mensen die mijn stageopdracht beoordeeld hebben, en geen kleding dragen die het accent op die twee meiden legt!

Wat vind jij?


Ik kan me voorstellen dat jullie er anders over denken, of misschien niet anders maar behoefte hebben om te reageren, doe dat vooral. Ik ben benieuwd!
Wil je meer schrijfsels van mij lezen, kijk dan ook eens hier!

Janny Leggedoor













Share/Bookmark

Geen opmerkingen:

Een reactie posten